mijn eerste halve

 In Forum

Na een 7-tal kwartjes wou ik weleens een halve proberen. De grenzen verleggen…

 

Mijn oog viel op Eupen om verschillende redenen, het parcours was “slechts” 85km ipv 90km en de datum viel goed, halfweg de zomer, dus dan zou ik wel de nodige tijd gehad hebben om me voor te bereiden.

 

De reacties onder vele Triatleten onverdeeld : “ je kiest er meteen 1 van de zwaartse uit  “, ja men moet ergens beginnen natuurlijk.

 

De voorbereiding verliep goed, geen kwetsures, de langere trainingen werden goed verteerd. Tegenover vorig jaar lukte me het ook steeds beter langere ritten van 90 à 110 km te fietsen. De laatste fietstrainingen deed ik wat specifieker klimwerk  richting Waals-Brabant, kwestie van me op de heuvels van Eupen voor te bereiden.

 

De looptrainingen zelf vielen ook goed mee, maar dat is bij mij steeds een onderdeel dat ik het meest beoefen, de gezins “loop”-wedstrijden zitten daar natuurlijk ook voor iets tussen.

 

Uiteindelijk kwam ik eind juli op volgende kmstand  uit ( trainingen en wedstrijden ) : zwemmen 64km, fietsen 1800km, lopen 930km. Of gemiddeld 4 à 5 trainingen per week. De voornaamste reactie was dat ik toch wat weining gefietst had. Ik deed wel alle trainingen alleen, dat scheelt misschien ?

 

De dag zelf : eigenlijk keek ik er wel naar uit, na de voorbereiding, om te zien of ik het uit zou doen, de fiets en loopafstand had ik niet na elkaar gedaan op training. Ik had me voorgenomen rustig te zwemmen, niet te foreceren tijdens het fietsen, genoeg te eten en te drinken en voor de loopproef had ik totaal geen verwachtingsbeeld, of misschien wel, overleven en kijken waar we uit kwamen.

 

Ik had me voorgenomen er ongeveer 5uur en 15minuten over te doen. Kwestie van te laten weten om hoe laat ik thuis zou zijn.

 

De zondag : vroeg opstaan en naar Eupen, ik was daar om 7.45, hierdoor een zeer goede parkeerplaats, centraal op de dam. Het was er wel fris en donkere wolken, en we hoopten dan op verbetering en zeker geen regen. Me meteen kunnen inschrijven en alles rustig kunnen klaar zetten in de wisselzones, zelfs tijd over om wat te relaxen, wat rond te stappen, wat rond te kijken. Oude bekenden tegen te komen. Toen viel het me al op dat er een serieus stijle klim is van aan de voet van de dam, dat zou afzien worden, deze klim doe je 5 keer.

 

Dan was het uur daar 9.45 wetsuit aan en in het water, toen was het nog fris, ik bibberde toen ik daar half in het water op een rots zat ( of was het stress ? ), het startschot mocht nu snel komen. Dan was het zover, het moment om er eindelijk aan te beginnen, met 500 deelnemers vertrokken ( 400 ind., 100 trio ploegen ). Ik had me weerom redelijk achteraan geposteerd. Er is niemand over me gezwommen, en heb niet echt moeten slaan en schoppen om te kunnen zwemmen, ik vond het zelfs vrij rustig in het water tegenover andere wedstrijden. Dit keer effectief 1900m gezwommen, geen omwegen zoals de laatste keer in Vilvoorde. Het decor was schitterrend en de zon kwam erdoor. De 1900 waren sneller voorbij dan ik dacht, heb dan iemand uit het water omhoog geduwd, en ik kreeg zijn hand terug om er ook uit te geraken, dan 20m stijl bergop naar de wisselzone, wetsuit uit, fietsschoenen aan en weg.

 

 

Weg naar beneden, maar daarna dus ook naar boven voor de eerste zware klim. Na een klim volgt altijd bergaf, deze instelling gaf me de motivatie ervoor te gaan. Uiteindelijk is het fietsparcours sterk gevarieerd, er zijn stukken waar je goed tempo kan rijden, stukken waar je snel gaat ( max. Voor mij was 63km/h ). Maar ook een stuk waar het plat lijkt, een beetje wind en slechts 17km/h meer haalt ( enfin ik toch, anderen zullen daar wat sneller zijn, maar sommigen ook trager ).Genoeg gegeten, gedronken, gedoseerd. Alles verliep volgens plan. Voor de laatste beklimming nog gaan plassen, want dat werd tijd ( teveel gedronken ? )De laatste beklimming deed wel pijn in de benen, dus niet kunnen losrijden voor het lopen. Een tijd van 5uur 15 zat er toen al zeker in, misschien zelfs onder de 5 uur, maar dan moest ik de halve marathon in 1h35 lopen, ( heb ik al gedaan maar zonder zwemmen en fietsen ervoor ) en ik wist niet hoe de “loop”benen gingen voelen.

 

Loopschoenen aan, mijn  witte pet tegen de zon op mijn hoofd, en weg waren we voor het laatste deel, 3 rondes van 7km, half bosrijk parcours, dus redelijk wat schaduw, een beetje bergaf, een lang stuk vals plat ( 3 keer dus , het moeilijkste stuk ). Tijdens het lopen wist ik al dat ik voor een supertijd te traag liep, maar als ik mijn tempo kon houden zou ik wel tevereden kunnen terugblikken. Na 2 rondes, ok, alles “ loopt “ nog, hier en daar wat zeer maar geen krampen. De 3de ronde gaat in, 2 x onderweg een colatje genomen voor de laatste kms te volbrengen. Het vals plat zat er op, nu nog 1 keer naar beneden en 1 keer redelijk stijl bergop. Daar aan de laatste beklimming nog even doorgezet ( gespurt ), daardoor kwam de eindklok mooi op 5h05.

 

Zeer teverden was ik, mijn eerste halve, dat had ik een paar jaar eerder nooit gedacht, een mooie eindtijd ( voor mij ). Ik was echt dolblij met mijn prestatie en daar doen we het voor. Het gaf me het gevoel dat duursporters kunnen begrijpen, een soort van “kick” .

 

Na de aankomstlijn was er cola, water, iso, bier, meloen, watermeloen. En zeer lekkere kriekencake/crumble, daarvoor moet je als triatleet beslist 1 maal meedoen in Eupen.

 

Ik blik tevreden terug over mijn triatlonseizoen voor dit jaar, 2 keer keigoed geamuseerd tijden een kwart ( Retie en Vilvoorde ), een eerste halve kunnen doen. En nu gaan we verder trainen voor een 2de doel van dit jaar : de marathon van Brussel op 2 oktober.

Start typing and press Enter to search