1/4 Brugge 2010

 In Forum

Ik ben al vroeg in Brugge, omdat volgens de website de inschrijvingen voor de oneven startnummers afloopt om 14u45. Mijn wave zal pas om 18u23 starten, dus heb ik wel erg veel tijd te vullen.

 

Ik kom nog enkele oude bekenden tegen die ook meedoen en ga een beetje eten in de auto, wat niet goed lukt door de zenuwen (en dat zal me later parten spelen).

 

Na het klaarzetten van de wisselzone gaat het dan naar de start op de irritante teenslippers die we bij de inschrijvingen kregen. Nog even bijpraten hier en daar en na lang wachten in de koude wind (zelfs met het zwempak al aan) mag wave 9 zich melden in het water voor de start. Ik zet me in de eerste rij, maar krijg het toch wat benauwd, ik moet ademruimte hebben, dus laat ik me wat wegzakken.

 

De start gaat zoals steeds erg hard, en honderd meter waterpolo-zwemmen met het hoofd boven water vergt toch wel veel energie, dus laat ik me weer wat uitzakken. Enkele meters maar, maar daar heb ik tenminste wat rust. Nog eens honderd meter verder wordt het ook voor mij rustiger, en ik kan me beetje bij beetje naar voren wringen. Tegen de eerste brug zit ik al vooraan in een groep van zo'n 20 man. Een klein sprintje om ook vooraan te blijven, want door die versmalling wordt het weer even akelig druk. Ik zwem weg van het groepje, ik heb mijn tempo gevonden en ik kan het goed vasthouden, ik kijk op en zie nog een handvol zwemmers een 20-tal meter voor mij uitzwemmen. Ik nader ze nog een beetje maar ze inhalen is geen doel op zich, ik doe een goeie zwemproef en dat is genoeg.

 

De wissel naar het fietsen verloopt echt slecht want mijn helm is spoorloos. De wind heeft hem van de fiets gewaaid en hij ligt in de volgende rij op de grond, maar het heeft toch veel tijd (en frustratie gekost). Eenmaal op de fiets voel ik direkt dat het "gene vette" zal worden, een klein brugje is genoeg om even mijn adem af te snijden. De wind speelt me ook parten, langs het kanaal valt het op zich nog wel mee, het loopt niet helemaal rechtdoor waardoor het niet de hele tijd tegen zit, maar ik kan moeilijk in mijn ritme komen. Na een kleine 20km begint mijn rug ook te steken en moet ik regelmatig de rug stretchen, me platleggen is ook geen mogelijkheid meer en dus is het de rest van de tocht in wielertoeristenzit. Op de terugweg moeten we ook ergens links de polders indraaien. Ik rijd op dat moment toch niet erg snel, en ik kan de bocht wel vlot nemen, maar ik merk toch op dat er veel steentjes op de weg liggen, die hadden ze toch even kunnen wegvegen!? Iets later is Dieter daar dan ook lelijk gevallen.

Dat stuk in de polders is moordend vanwege de wind, ik kan nauwelijks kracht zetten door die rugpijn en moet steeds kleiner schakelen om toch wat soepel te kunnen fietsen.

 

Lopen gaat tegenwoordig al wat vlotter, maar na het fietsen blijkbaar nog niet, misschien moet ik wat meer hierop trainen, want het was afzien tot de allerlaatste meter (vooral met dat steile opstapje naar de finish, wat een marteltuig!). Nu zijn het mijn beenspieren die verkrampen, ik doe enkele pitstops om te stretchen maar dat heeft nauwelijks effect. Gelukkig staat er in Brugge enorm veel volk langs de kant die me geregeld vol enthousiasme vooruit schreeuwen. De laatste 5 kilometer krijg ik een hongerklop van jewelste, en dan is 5km opeens heel erg ver. Ik strompel over de meet na een kleine 3 uur.

 

Mijn fiets geeft een gemiddelde van 32/u aan, een groot verschil met de vorige keer. Lichtjes ontgoocheld en zwaar onderkoeld zoek ik mijn weg naar de wisselzone om weer naar huis te rijden.

 

Er is nog werk aan de winkel, mijn doelstelling (lees: droom) van onder de 2u30 te finishen zal moeilijk worden als ik dat fietsen en lopen niet beter krijg. … Maar het seizoen is nog lang.

Start typing and press Enter to search