Bike-Run in Aix

 In Nieuws, Wedstrijden

Vorige zondag (eindelijk) eerste halve triatlon gefinisht. (*)

Gezien het falen van vorig seizoen wegens spierscheurtje en mentale crash was er maar één optie voor zondag. Finishen en met een goed gevoel over de finish lopen.
De wedstrijd in Aix ging gepaard aan de jaarlijkse stage met de Dinausaurussen van MTT in Antibes. Met 30 (meestal) rustige uren op de teller de 7 dagen voor de wedstrijd trokken we op vrijdag na de ochtend zwemtraining naar Aix met Marc, Chris en Dirk voor een verkenning van het fiet parcours. 22 graden en de hele rit (in lijn) wind in de rug. De benen voelde mede door die wind redelijk fris.
Zaterdag nog meer frisheid bij een kort duikje in het meer van Peyrolles. Dat was toch eerder koud en zelf na 10 min in het water duurde het even voor het gevoel in mijn voeten terug kwam in de auto. Terug in Aix maar direct naar de Ironman expo op zoek naar verwarmende zalf. Niks te vinden. We zitten dan ook in het Zuiden van Frankrijk. Dan maar met succes in een apotheek verwarmende zalf gevonden. Daarvoor moesten we dus ook geen schrik meer hebben.

Mijn verbazing was groot toen om 5u ’s ochtends kamergenoot Marc zei dat hij zich helemaal niet inorde voelde en zo jammer genoeg niet kon meedoen aan de wedstrijd. Ik probeerde hem nog even te overhalen om zich toch klaar te maken en ter plaatse te beslissen maar gezien Marc zijn ervaring wist hij wel wat het beste was voor hem.

Met een moral die niet kapot kon stapte ik richting de zwemstart toen we de speaker hoorden afroepen dat het zwemmen was afgelast wegens een gevoelstemperatuur van 1°C en water van 14°C. (*) LAP! Dan toch weer geen halve gefinisht?!! De start werd gegeven in ware tijdrit stijl in waves van 6 atleten om de 8″.

13131061_10209644571619182_9194531213042459354_oVan in de start had ik last van een toch wat gespannen linker quadriceps en zag ik mij al krampen krijgen in het lopen. Goed doseren, eten, drinken en veel terugschakelen op de klimmetjes dan maar. Tot mijn verbazing reden er maar heel weinig atleten mij voorbij. Een paar die aan een koppel tijdrit bezig waren, Matthieu, een paar atleten die duidelijk van een ander niveau waren, maar hoop en al een man of 10 over de hele rit. De eerste 50km heb ik misschien wel 400 atleten ingehaald gezien de dames en heren -25j voor ons vertrokken waren. De laatste 30km was er niet veel volk meer te zien, behalve op de laatste klim waar ik een paar atleten die mij in het begin waren voorbij gereden terug inhaalde terwijl ik dan al door had dat ik toch wel ver boven de gemikte 2u30 zou binnen fietsen.
De wind blies soms enorm hard en zat ook veel vaker zij-tegen waar het vrijdag zij-mee was. Daarom wist ik ook niet welke tijd ik eigenlijk moest verwachten. Al 2u25 op de fiets, dan is het toch te laat om nog tijd proberen tijd terug te pakken dus maar rustig binnen bollen en alles op het lopen.

De wissel ging vlot en met schrik voor de linker dij begon ik te lopen.
Al snel bleek het rustig binnen bollen een goed idee en voelde ik niets meer en zei mijn vooropgestelde loop harstlag ik aan 4:0/km moest lopen. Ik kende het loop parcours niet maar wist dat geen enkele meter plat was dus rustig beginnen en elke ronde sneller was het plan. Ik pikte aan bij iemand die exact 4/km liep maar al aan zijn 2e ronde bezig was. Na een km of 2 en al een eerste valsplat ineens een kort stukje bergop gevolgd door serieuse bergaf in het park. Oeioei, wat gaat dat hier nog zijn dacht ik even, maar al snel werd duidelijk dat dit het lastigste stuk was. Wanneer het bijna mijn beurt was om aan mijn 2e ronde te beginnen pakte ik over en een beetje verder was ik verbaasd dat ik ineens alleen liep. Nog wat verder kwam een andere atleet bij mij en pikte ik aan. In de bevoorrading nam ik mijn tijd en moest ik 2x een gaatje laten van 50m dat ik maar heel traag dicht liep. Ik was dan ook zo bezig met niet crashen dat ik op een moment met 4 gelletjes in mijn zakken rond liep terwijl er om de 2km een bevoorrading was waar ik telkens energy drank en water binnenkapte. Mijn Garmin gaf nog altijd ongeveer 4:05/km aan. Halfweg dus maar eens overnemen van mijn kompaan. 300m verder liep ik ineens iemand er af waarvan ik dacht dat ik die niet ging kunnen volgen. Vanaf de laatste ronde was er zo veel volk aan het lopen dat het een ware slalom was geworden en ik 100en atleten aan het voorbij lopen was. De meeste hiervan in hun eerste ronde maar tot mijn verbazing ook veel mensen met al 2 bandjes rond de arm. Sommigen probeerde aan te pikken maar ik hoorde aan hun ademhaling dat ik te snel liep voor hun. De laatste ronde moest de snelste zijn had ik 100x tegen mezelf gezegd bij het aanvatten van de halve marathon. Laatse ro13131251_10209644569459128_8987188824636345125_onde dus veel kan er niet meer gebeuren en de gas maar volledig open gedraaid. Achteraf bleek het verschil tussen gedoseerd en volledig de gas open niet zo groot te zijn maar de laatste ronde was wel de snelste.

Uiteindelijk slechts de ca 260ste fietstijd (2u40) en gewisseld als 36e in mijn AG. Van daar nog een serieuze inhaalrace gelopen tot de 18e plaats in mijn AG en 132ste overall met een ca. 55ste looptijd overall (1u20:30).
De km’s in het lopen waren wel iets korter. De meeste male profs (een 25 tal) liepen rond de 1u14 dus mag ik zeker tevreden zijn van het lopen.
Beter nog was dat alles exact volgens plan verliep. Ik fietste heel rustig (te rustig?) maar kwam toch met een niet al te belachelijke fietstijd binnen en zette een goede looptijd neer waarbij de laatste ronde 30s sneller was dan de eerste en 20s dan de 2e.

Bedankt aan de MTT’ers voor de goede stage en Marc en Chris -mag ik een foto met u- Jadoul voor de support tijdens de wedstrijd.

Op naar de halve van Leuven…13131101_10209644568859113_9116015079064258622_o

Reactie plaatsen

Start typing and press Enter to search