Haat-liefde-verhouding met Berlare

 In Nieuws, Wedstrijden

Af en toe eens wedstrijden doen dicht bij huis is altijd leuk. De triatlon van Berlare is een recreatieve kwarttriatlon. Al kan je niet echt spreken over een gewone kwart. Met afstanden als 1700m zwemmen, 45km fietsen en 10,5km lopen moet je extra afzien om de finish te bereiken.

Vorig jaar heb ik voor de eerste keer meegedaan. Zeker van mijn stuk, heb ik enkel een klein deel van het parcours verkend. Dit bleek achteraf ook maar het enige stuk parcours dat hetzelfde was als vorig jaar. Whoops! Dit was toch eventjes schrikken de eerste ronde. Ik had gehoopt op een non-wetsuit swim, maar met 19,5° gekozen voor een wetsuit.

Om 14u00 was de start in het Donkmeer. De referee vermelde doodleuk dat het zwemmen iets langer was. Voor de goede zwemmers geen probleem, voor mij ook niet. Al hou ik toch meer van het kortere werk – genre 500/750m. Zoals zo vaak lag ik goed gepositioneerd, naast Pamphiel Pareyn en Alexis Krug. Startschot en direct mee met de beste zwemmers, tot 500m (ik moet echt eens LEREN om het zwemmen in te delen).. De rest van het zwemonderdeel eigenlijk alleen gezwommen. Tot de laatste 100m Matthias Laureys opdook. Ideaal, dan toch een fietspartner. Ik kom ongeveer als 8ste uit het water. Snelle wissel (50s met wetsuit uit!), snel en krachtig op de fiets springen (te krachtig, kuit schoot in korte kramp.. voorbode???) en mee met Matthias. 11836699_474265759408710_248240250226427894_n

Met twee 45km opboksen tegen groepen is niet haalbaar. Samen afgesproken om aan een schappelijk tempo af te wisselen tot een groep van ongeveer 10 helmen sterk bij ons kwam. Iedereen wou wel snel rijden – er werd ook snel gereden – maar toch was er onvoldoende samenwerking. De eerste ronde mij in de groep genesteld en hier en daar een kopbeurt aan mij laten voorbijschieten. Het leuke aan dit parcours is het tweede deel: smalle baan met ‘moeilijke’ bochten. Nu ja moeilijk, ik ben vrij sterk op een bochtig parcours.De eerste ronde mij verslikt in het bochtentechniek niveau van verschillende helmen in onze groep. De tweede ronde mij weggestoken om de laatste 4km naar voor te knallen en als eerste de bochten aan te snijden. Pats, breukje in de groep. Tempo aangehouden, maar alles kwam bijéén. De sterkte fietsers vonden het algemeen tempo te traag. De laatste 5km van de laatste ronde vonden die helmen het welletjes en gingen aan het demarreren. Ik hield mijn tempo aan, eventjes bevoorraden en dan de wisselzone in.

Nu kwam voor mij het zwaarste onderdeel. Vorig jaar stond ik quasi stil. Ik kwam niet héél fris van de fiets, maar toch frisser dan vorig jaar. Hoopvol begon ik aan de eerste loopronde. Ik vertrok niet te snel en zocht een goed tempo. De eerste ronde ging vlot, geen last van de benen en een goede ademhaling. Dit tempo hoopte ik aan te houden. De tweede ronde op het zelfde tempo ingegaan. Lichtjes verlies tijdens die ronde, maar niet rampzalig.Tegen het einde van die ronde, begon de miserie (zoals Fernand Costermans het zo leuk kan zeggen). Spiertrekkingen in mijn linkerknie. Ik probeerde er niet aan te denken en door te lopen, 500m later stond ik gewoon stil. Krampen in linker hamstrings… Tijd verloren, maar de krampen er toch uit gekregen. Het tempo was wel volledig weg. Lopen, lopen lopen lopen lopen, Pats! Weer prijs, rechter hamstrings vonden het ook welletjes! En weer hetzelfde liedje, tijd verliezen maar krampen grotendeels weg… Nu nog een laatste inspanning, dan finishen en hopen op een snellere tijd als vorig jaar.

 

 

Vanwaar komt die haat-liefde-verhouding nu?
1. Liefde: leuk parcours, zowel zwemmen – fietsen als lopen! Daarnaast is er vrij veel sfeer en volk om aan te moedigen.
2 Haat: Alle afstanden zijn langer dan bij een normale kwart, en een normale kwart is al lastig voor mij.

Algemene conclusie: tevreden over het zwemmen (8ste uit het water). Ook ben ik héél tevreden over het fietsen. 1u09 over de 45km.. snel gereden en niet dood! Het lopen blijft een hekelpunt op alle afstanden langer dan 5km.

Op naar de volgende! MISTER T triatlon te Gent, weer een thuiswedstrijd. Daarna zal het waarschijnlijk al gedaan zijn voor dit seizoen. Al mijn energie gaat dan naar verhuizen, dichter bij het alziend oog van mijn coach!

Dennis

PS: voor al degene die een leuke kwarttriatlon willen doen met voldoende recreatieve atleten aan de start: Berlare is een aanrader, al moet je de langere afstanden er bijnemen!

Reactie plaatsen

Start typing and press Enter to search