Nico’s La Roche 111

 In Nieuws, Wedstrijden
Deze week was de laatste volumeweek in aanloop tot de Ironman van Nice waar ik op 28/6 aan deelneem. De wedstrijd van vandaag in La Roche was de kerst op de taart en deze generale repetitie moest uitwijzen hoe het zit met mijn conditie. De laatste wedstrijd in Leuven, 2 weken voordien, was redelijk verlopen maar ik hield er toch een wrang gevoel aan over. 3 posities verliezen in het lopen, dat heeft toch aan mij kas gevreten. Vandaag moest het beter, anders zou de twijfel zich wel eens meester kunnen maken van mij.
De wedstrijd dus. Om 8u30 gaat de eerste wave van start voor 1 km in wijzerzin in de barrage van Nisramont. We vertrekken vanop het droge, dus mijn traditioneel piske in de wetsuit heb ik achterwege gelaten. In begin is het wat geven en nemen, ik krijg wat klop en ik geef wat klop, the usual stuff. Vrij rap wordt het kalmer rond mij, ik zit zowaar goed vooraan, zwem vlot van boei tot boei en zet voet aan land na 16min, ik bevind mij dan op plaats 14.

Nico onderweg met SliceAirlines

11163915_10152952610982157_792725316961354122_nIn Geel en Leuven verloor ik nog het gevecht met mijn wetsuit, vandaag heb ik het gewonnen. De stand is 2-1 en in Nice wil ik gelijkmaken. Ik wissel zeer vlot, raap al een paar concurrenten op en zet de achtervolging in. Het parcours bestaat uit een aanloopstrook richting Berismenil, met cote de Filly (3km a 5,6%), kwestie van direct te voelen dat je niet meer aan het zwemmen bent. Dan rijden we richting La Roche voor 3 toeren van 28,5km met daarin dus de col de Haussiere(4km met laatste 1,5 a 11%) en het einde van de col de Samree (4km a 5%). Voor meer info over deze beide smeerlapkes verwijs ik u door naar de Cotacol, bijbel van de bergop in Belgie. De eerste keer dat ik de dubbele bergop aansnijdt, leg ik er meteen de pees op en los ik mijn 3 kompanen. In de verte zie ik David De Grooff rijden en die zal samen met Jaryd De Mooij mij vergezellen tijdens 1 volledige ronde. Wij vlammen goed door en ieder knapt een deel van het werk op. Na de 2e passage op de Haussiere komen we bij de kop van de wedstrijd. We rapen Bert Jammaer, Tim Brydenbach en Yeray Luxem op, er wordt wat gepokerd en niet meer echt doorgereden. Iedereen heeft wat bang voor de 3e beklimming van de Haussiere.
Onder impuls van een sterk teruggekomen Seppe Odeyn, 2 x winnaar van de Hel van Kasterlee by the way, wordt de schifting dan toch gemaakt. We moeten ons dubbel plooien om hem te volgen tot aan T2. Uiteindelijk neemt hij enkel Tim Brydenbach mee in zijn zog en kom ik een 30 tal seconde later in de wissel na een fietsproef van 2u49 goed voor een 6e fietstijd.

 

Het lopen dan. Ik had het parcours niet verkend en het was veranderd ten opzichte van de laatste keer dat ik had meegedaan in 2013. Ik wist dus niet goed wat er op mij afkwam. Sport Events kennende voor hun pittige parcours, hield ik toch wat reserve…. BAM! Tot ik na 500m een klein boswegje naar boven moest klauteren en voelde dat ik op de limiet van kramp zat in mijn hamstrings. Nu is het alles of niks en de daarop volgende bergaf verleng ik mijn foulee om zo mijn hamstrings wat los te krijgen. Ik zet door en loop al bij al nog vlot. Ik zie bij het keerpunt het gezicht van mijn achtervolgers David en Jaryd. Bij mij doet het pijn maar bij hen nog meer. De 2 voor mij zijn gaan vliegen, het podium ligt dus buiten mijn bereik, maar die 5de plaats moet ik koste wat kost verdedigen. De 2e toer verloopt zowaar veel vlotter als de eerste en ik voel dat ik dit niet meer ga weggeven. Bij het volgende keerpunt zie ik dat ik aan het weglopen ben van mijn belagers. Ik blijf het tempo goed onderhouden en finish na dik 41min, de 5e looptijd algemeen. Alles bij elkaar geteld leg ik de 1km zwemmen, 100km fietsen en 10km lopen af in 3u47.
Ik ben uitermate tevreden met deze prestatie. Hiermee tank ik veel vertrouwen richting Ironman Nice. Als ik ginder een goede dag heb en alles valt een beetje mee, dan is er misschien iets heel mooi in de maak. Misschien doe ik in oktober dan nog wel een full Ironman op een eiland ver weg van hier…. we zien wel.
Ik wil nog vermelden dat Julien ook een verdienstelijke wedstrijd heeft gereden, maar door een blessure die maar blijft aanslepen, niet voluit is kunnen gaan. Wij waren de 2 enige aanwezige Tribe-athleten tijdens dit event, toch 1 van de mooiste wedstrijden van het land. En ok ook wel moeilijkste…
Zoals altijd wil ik mijn vrouw Mieke en mijn ouders bedanken voor de luide aanmoedigingen.
Coach Mia, bedankt om mijn conditie op dit niveau te brengen en bedankt voor de mentale steun.
Baik, bedankt voor de topfiets, de nieuwe Slice is echt fenomenaal voor dit soort werk. Ik moet hem alleen nog rechthouden en wat sturen.
Groeten
Nico11417743_10153348702715270_1786337046974012631_n

Reactie plaatsen

Start typing and press Enter to search